FALLING

ทางเดินของคนเรา
ไกลแสนไกล

ต้นไม้กำลังผลิใบ
และส่วนหนึ่งที่ร่วงหล่น
กลายเป็นใบไม้แห้งเหนือพื้นดิน

คนเราไม่ต่างจากต้นไม้
เมื่อหยั่งรากลึก
ก็ล้มยาก

หากไม่ขาดอาหารและน้ำ
แสงแดด
และอ๊อกซิเจน

หากมีไส้เดือน
คอยมาพรวนดินให้
คงแข็งแรงพอดู

หากมีฝนชุ่มฉ่ำโปรยปราย
คงจะยิ้มร่า ดื่มด่ำน้ำฝน
เต้นรำไปพร้อมกับมัน

เติบโต เติบโต เติบโต
เติบโตขึ้นพร้อมกับเริ่มผลิใบ
ใบแล้วใบเล่า ใบอ่อน ใบแก่ จนร่วงหล่นไป

ออกดอก ผลิดอก สวยงาม
ดอกไม้เติบโต บนกิ่งก้านต้นไม้
สวยงาม น่าชม

ดอกไม้แก่ กำลัง แปรเปลี่ยน
กลายเป็นผล ผลผลิตของต้นไม้
ที่ยืนตะหง่านอยู่ที่พื้นนั่น

ผลอ่อน ผลแก่ กำลังสุกงอม
ช่างหวานหอม ชื่นใจ
หากได้ลิ้มลอง

หากทว่าผลแก่ๆ ยังคงสุกงอมอยู่บนต้น
ก็คงจะแห้งเหี่ยวไป แล้วร่วงโรย
ลงสู่พื้นดิน

กลายเป็นสิ่งกำเนิดสิ่งใหม่
หากทว่าเป็นสิ่งกำเนิดชนิดเดิม


รูปร่างหน้าตา
ก็คงไม่ต่างไปมาก
จากเดิม

แต่จะต่างก็เพราะสภาพอากาศ
แสงแดด ฝน อ๊อกซิเจน ไส้เดือน
จะไม่มีอีกต่อไป

หากไม่มี ต้นไม้ คงไม่ยืนต้น
รากคงไม่สามารถ
หยั่งลึก ลงดิน

กลับต้องล้มลง นอนลง เหนือพื้นดิน
ที่แห้งกร้าน
ไร้ชีวิตชีวา และความชุ่มชื้น

ไม่ต่างจากคน ที่ต้องล้มลง
เฉกเช่นตายทั้งเป็น
หากหาอาหารทางใจไม่เจอ

คงต้องล้มทั้งยืน
หรืออาจตายไป
กับความห่อเหี่ยว และทุกข์ระทม

ไม่อยากตายไป
อย่างคนมีทุกข์


ก็ต้องหาอาหาร มากิน

หาความสุขมาเติม
หาชีวิต มาเรียนรู้
หาเสียงเพลง มาร้องรำ

หาความหมาย ของการมีอยู่
หาความหมายของการดำรงอยู่
หาความทุกข์ มาเป็นภูมิคุ้มกัน
หาความไม่แน่นอน มาเป็นการเรียนรู้

แล้วจงใช้ชีวิต
อย่างสุข
จากสิ่งที่ได้ค้นพบ...บนต้นไม้นั่น
ต้นไม้ของเรา

Wings

ไม่รู้ว่าสิ่งไหนในชีวิตที่เราขาดไปบ้าง...

ขาดปีกที่จะโบยบิน ขาดเสียงหัวเราะเพื่อสร้างความขบขัน ขาดความไมตรีจิตที่จะให้ผู้อื่นได้รักและสนองตอบมา

ขาดร่างกายที่แข็งแรงเพื่อดำรงอยู่ได้ตราบนานเท่านาน...ขาดคำพูดอันละมุนละม่อมเพื่อทะนุถนอมคนที่เรารัก

ขาดการเคลื่อนไหวที่ไม่หลงทาง...ขาดเงินทองที่มั่งมี

ขากการรักษาเนื่องจากมีบาดแผล...ขาดเวลาในการไตร่ตรองถี่ถ้วน....ขาดความสุขเพื่อลิ้มลองความทุกข์

ขาดความสามารถที่โดดเด่นเพื่ออยู่เหนือผู้อื่น...ขาดเวตมนต์เพื่อใช้หายตัวข้ามเวลาไปไหนมาไหนในที่เราต้องการ

ไม่รู้ว่าอะไรที่เราขาดหรือสิ่งที่เราต้องการ...

แต่จะมีมันไว้ทำไม หากมีสิ่งที่ต้องการ แต่หากขาดคนเข้าใจ ขาดคนเคียงข้าง.....

สู้เราเจ็บปวดได้ ยิ้มได้ ร้องไห้เป็น...มันคงดีกว่า หากมีคนเข้าใจเราอย่างถ่องแท้

จะมีไปทำไม หากเวลาเศร้าแล้วไม่มีใครคอยโอบกอด...

จะมีไปทำไม หากเมื่อเราหกล้ม ไม่มีคนคอยประคอง

จะมีไปทำไมหากเมื่อเจ็บปวด เมื่อร้องไห้ไม่มีคนคอยซับน้ำตาและปลอบโยน...

ใจเราที่ทรมาน อาจเพราะไม่รู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ขาดหายไป...

แต่นั่นมันคงไม่จำเป็นอีกต่อไป...หากเพียงรู้แค่ว่าเราจะอยู่อย่างไร ?

ถึงได้รับสิ่งที่เยี่ยมยอดไป แต่หากต้องอยู่เพียงลำพัง นั่นจะมีประโยชน์อะไร...

ไร้ซึ่งความปิติยินดี ไร้ซึ่งรอยยิ้มและความอบอุ่น

จากคนที่เราสามารถนั่งมองท้องฟ้าไปด้วยกัน...โอบอุ้ม ประคับประคองชีวิตไปด้วยกัน จูงมือ เดินไปในทางที่ธรรมดา

แต่หากเปี่ยมไปด้วยความสุขบนความธรรมดาที่มหัศจรรย์...

สิ่งที่เราต้องการ สิ่งที่เราอยากได้...นั่นคงไม่จำเป็นอีกต่อไป...

หากเราได้บินไปพร้อม ๆ กับปีกอีกนานานับปีกที่พร้อมที่จะโบยบินไปกับเราจนสุดทาง

...

Understanding & open minded

คนใจดำหยาบกร้าน................................................โหดร้าย
มักถากถางใจกาย................................................ดับดิ้น
ประดุจดั่งหนามร้าย................................................มาห่ม
ปักที่อกแดดิ้น................................................เจ็บช้ำ หนักหนา

สายตาหยุดขุดคุ้ย................................................ปากถาง
คำก่นชะโลมราง................................................หม่นไหม้
ขุดด้วยปากสรรค์สร้าง................................................เพียงแค่ เอน็จใจ
ครั้นถากตายิ่งไซร้................................................เยี่ยงนี้ จองหอง

คนเป็นคนเพลี่ยงพล้ำ................................................ใช่ผิด
หากไม่หมายไล่ขวิด................................................จึ่งใช้
ให้แปลเปลี่ยนนอบน้อม................................................ตรองก่อน พูดไป
คำก่นด่านั่นไซร้................................................เปลี่ยนสิ้น แปรผัน

เอาใจเขาใส่ไว้................................................ใจเรา
หากไม่ทำอาจเศร้า................................................หม่นไหม้
โบราณสั่งกระเซ้า................................................ไม่ห่อน น้ำใจ
ถึงที่คับอยู่ได้................................................ไม่ต้อง แสนแพง

หยุดจิตใจหยาบกร้าน................................................คารม
ก่นด่าเลิกนิยม................................................อ่อนน้อม
ทำให้ดุจดั่งสม................................................ขานสนับ จิตนา
ใจไม่คดนอบน้อม................................................อยู่ด้วย สัตย์ศีล


(25/09/2010)

BUTTERFLY

On the wall of deceptive also have something to hide and that is lie, In the water of turbid also have something to hide and that is dust, In the air of carbon dioxide also have something to hide and that is oxygen, In the door of impasse also have something to hide and that is exit. Nowadays, you can touch and you can learn everything in every single day by yourself 'cause it'll happen with you all the time not for anything in the world you can meet it! Although it is a bad way or good way, but every way have more exit I make sure that it is going to be alright 'cause you will learn and grown up in every second. Same as the butterfly before will be the butterfly it must be chrysalis and definitely sure it will have to practice to spread the wings, flap and at last fly. It will fly away and grab on the flower to drink some nectar to save themselves and stay alive. And they couldn't know that what's going on in front of them, but they are must be strong, step on and living for the future.For the butterfly are not gone and not disappear, but it still stays in this world forever. Yes, maybe sometimes they will give ups, but they are not made them discourage to stay and fly away. And same as us!

THE HUMAN!!DON'T GIVE uP

THANKS

I really love this song ^^

When we're beginning to pretend it'll be our inborn trait and we couldn't stop it! Because we'll love and be mad about it. Increasingly of pretending we'll get lost and have no soul and then we'll become to be the greatest liar and hard to withdraw from that terrible thing! We'll wallow with the delude world that we're built in our paradise. We're combining between the real word and our delude terrible world that we're made! So, the best thing that we can do for everyone is be sincere, be honest and smile on your face the beautiful friendship will be arise. And the worth of beautiful friendship is a lot of powerful and have more feeling in it. So, we are going to do something is properly and don't forget to be ourselves otherwise. We are not and never touch it!

^___________________________________________________________^

THANKS

I saw the sunrise on the east: I saw the birds flown on the sky: I saw the fish are swam in the river: I saw the trees grown-up from the seeds, but I saw the most people are lies. I knew that the nature never lies, but they are differences from the people. Well, I don't mind. Myself and everyone used to be like that. But at the same times the most people are always pretending to ourselves. Why?

If we were paid attention to listen to the sounds of ourselves we'll knew in suddenly that "Yea! I was" and always we were. And that's true because the lying will happen with everyone in this world so, do not mind with them, but they try to deny when it's not needless, but if you can't deny just do it. You have to be confident that it won't hurt the others just that it's going to be alright. And you will understand with the nature of life and you will see the answer of the living.

..

and...

When you cry you have thought that I am strong

When you weak, you have thought that I am a Superman/woman

When you give up, you have thought that I am the winner

When you almost died, you have thought that I am the lucky person that was born in this world and could stay alive until the last breath and smile on your face before you died.

เคว้ง

เคว้ง

จากเวลาทุกคืน อีกนานเท่าไรที่เราจะลืม

ฝืนตัวเองให้หยุด ฝืนตัวเองให้ทำเป็นเหมือนไม่มีอะไร

ลืมทุกอย่างที่เคยเป็นเธอ


ก่อนจะนอนทุกคืน เธอจะดึงหมอนเรามาวางติดกัน

ทุกๆเช้าที่ตื่น ฉันจะโดนเธอฉุดเสมอให้ลุกจากเตียง

ทำทุกอย่างที่กวนโมโห


อย่างนี้แล้วฉันจะลืมอยางไร ฉันไม่มีแรงพอจะเดินไปไหน

ได้แต่ถามตัวเองว่า เพราะอะไร ทุกวันที่เคยมี

อยู่ดีดีก็หายกลายเป็นแค่อดีต

ฉันต้องการคำตอบ



อย่างนี้แล้วฉันจะลืมอย่างไรฉันไม่มีแรงพอจะเดินไปไหน

ได้แต่ถามตัวเองว่า..เพราะอะไร ทุกวันที่เคยมีอยู่ดีดีก็หาย

กลายเป็นแค่อดีต

ฉันต้องการคำตอบ