ล้มลุกคลุกคลาน สุดจะบรรยาย.....ชีวิตคน
วันหนึ่งเราก็นั่งคิดว่า การอยู่โดยปราศจากคนที่เรารักจะทรมานสักแค่ไหน เรานั่งมองหน้า ยายของตัวเอง...
เราเคยถามว่า...ยาย ๆ ตอนที่ตาเสียแรก ๆ ยายเหงามั้ย เศร้ามั้ย ยายรู้สึกยังไง ?
หลังจากที่ตาเสียมาได้ 10 กว่าปี...ยายก็ตอบว่า...ยายทรมานมาก ในตอนแรก สิ่งที่คิดไว้ด้วยกัน สิ่งที่วาดภาพต่าง ๆ ไว้ด้วยกันมันถูกทำลายด้วยโรคร้าย
และการที่อยู่อย่างโดดเดี่ยว มันก็ทำให้ขาของยาย ยืนแทบไม่ไหว...ใจอ่อนแอไม่ต่างจากโรคที่พรากตาไปจากยายเลย
ยายบอกกับเราว่า...ตาเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดสำหรับยาย...ยายภูมิใจมาก ๆ ที่ได้สร้างครอบครัวและมีลูกสาวที่น่ารักที่สุดด้วยกัน 2 คนกับตา
ตาเป็นพ่อที่ดีมาก...และไม่เคยทำให้ยายต้องเสียใจ หรือผิดหวัง
เราเลยถามว่า ยายร้องไห้หนักแค่ไหน...ยายเศร้านานไหม ?
ยายตอบว่า...ยายร้องจนไม่มีน้ำตาให้ไหลออกมาเลย....และจะเรียกได้ว่าเศร้าที่สุดในชีวิตก็เป็นได้...
แต่ยายบอกว่า การจากลาของยายกับตา มันอาจจะดูเศร้าก็จริง แต่เราจากลากันด้วยความรัก ยายไม่เคยรู้สึกโทษโชคชะตาเลยที่ต้องมาพรากตาไปเร็วอย่างนี้...
ยายอบอุ่นเสมอที่มีตาอยู่ด้วย....ยายคิดว่าก็ยังดีกว่าการที่เราจะต้องจากกันด้วยเรื่องที่ไม่ดี ยายบอก!
ยายบอกกับตาว่ายายจะไม่ห่างตาไปไหนจนกว่าตาจะหลับไป ในทุก ๆ ครั้งที่ตารู้สึกปวดทรมานจากโรคร้าย ยายจะอยู่ข้าง ๆ ตาเสมอและกุมมือเอาไว้ไม่ห่าง ... ~
ยายรู้สึกทรมานไปกับตาด้วย ยายบอกกับเราว่ายายอยากร้องไห้...แต่ยายบอกกับตัวเองว่า ยายจะไม่ร้อง...ยายอยากให้ตาเห็นว่า ทุกคนอยู่ได้...ไม่ต้องห่วงอะไรนะ!
จนวินาทีสุดท้าย...ยายมองดูตาและเห็นตาเจ็บปวดทรมาน...ยายบอกว่า ยายใจแทบขาด....ตาดูทรมานมาก...เจ็บปวดเหลือเกิน....
ยายอยากจะเข้าไปกอดตาไว้เผื่อบางทีอาจจะทำให้ตารู้สึกดีขึ้น...และยายก็ทำแบบนั้น ~
แต่ในไม่เวลานาน...ตาก็จากไปอย่างสงบ....หลังจากตาจากไป ยายร้องไห้อย่างหนัก ร้องไห้แทบไม่หยุด และรู้สึกหดหู่มาก ๆ ยายบอกว่า ยายไม่มีเรี่ยงแรงที่จะทำอะไรเลย
ยายอยากนอนมองดูตาอยู่อย่างนี้เท่านั้น ! T_T เห้อ!! เศร้า
มันอาจดูเหมือนว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องปกติที่เราล้วนต้องเจอ...การเกิด แก่ เจ็บตาย....แต่เราสัมผัสได้เลยว่า
เวลาที่ยายเล่าเรื่อง....น้ำเสียง สายตา และ ความรู้สึกนั้น พรั่งพรูออกมา อย่างที่ว่าไม่ต้องบอกว่าตาสำคัญแค่ไหนก็รู้ได้ ~ บางคนอาจคิดว่า น้ำเน่า...แต่ถ้ามันไม่เกิดกับตัวเองก็คงไม่รู้
น้ำเสียงที่ยายเล่าให้เราฟัง บ่งบอกว่า ยายคิดถึงตามาก
สายตาขณะที่ยายเล่า บ่งบอกว่า ตาช่างอบอุ่นเหลือเกินและยายคิดถึงตา
และความรู้สึกที่ยายส่งผ่านออกมา บ่งบอกว่า ยายจะไม่มีวันลืมตาและยายคิดถึงตามากอีกเช่นกัน
เราเคยได้ยินคำว่าน้ำเน่า ๆ ๆ ๆ มามากๆ หลายคนมองคำว่าน้ำเน่าเป็นเรื่องตลก...แต่ยายบอกว่า เรื่องน้ำเน่าที่เรารู้กันสองคนมันไม่ได้ทำให้ยายคิดว่ามันเป็นเรื่องตลกเลย
แต่ยายกลับคิดว่ามันเป็นจุดที่น่ารักของพวกเรา ที่คนอื่นไม่สามารถจะรับรู้และเข้าใจอย่างลึกซึ้งได้ ยายบอกว่า...ถ้าเราเจอคนที่เราคิดว่าใช่จริงๆ เราก็จะน้ำเน่าขึ้นเรื่อย ๆ 555+
และเรื่องน้ำเน่า ๆ ก็จะเกิดขึ้นเรื่อย ๆ (เราฟังแล้วอมยิ้ม^^") รู้สึกว่า มันน่ารักดี...
แต่เราก็คิดว่า คงจริง...วันนี้รู้สึกดีมาก ๆ ที่ได้เขียนเรื่องนี้เล่าออกไป...
555+ คนที่มาอ่านอาจจะคิดว่าเราน้ำเน่ามั้ย ? ไม่เป็นไร ก็เป็นอีกอารมณ์หนึ่ง...เราอยากถ่ายทอดออกไป...
และเรารักยายมาก และคิดถึงตามาก ๆ ด้วยเช่นกัน ^^
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น