8/17/2553

RAIN 2/07/2010 in the morning


วันนี้ลืมตาตื่นขึ้น......พร้อมกับ



สายฝนในยามเช้า....เย็นชุ่มฉ่ำเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมายจากหลากหลายผู้คน

นกน้อย......กอดตัวเองอยู่ในรัง..... นอนหนาวเหน็บ และกอดกันอยู่ในครอบครัวเล็ก ๆ ตัวสั่นและขนพอง แต่ไม่แคล้วจะเตรียมตัวออกโผบิน

ต้นไม้ใหญ่....ยืนนิ่งตระหง่าน ไม่กระดุกกระดิกและไม่ไหวติงใดใด แลดูแข็งแกร่งและมั่นคง

ดวงอาทิตย์ ..... เจ้าไปแอบอยู่ที่ใด ทำไมเวลานี้ ถึงได้ซ่อนไปไกลนัก

ดวงจันทร์....เรายังไม่มีบทบาทในตอนนี้ เพราะแม้แต่ดวงอาทิตย์ยังเอาแต่หลบซ่อนตัว อยู่ในมุมใดมุมหนึ่งของจักรวาล

แสงแดดยามเช้า.....ไม่มีแม้แต่อณูใดใด ที่จะมาเพิ่มความร้อน และช่วยโอบอุ้มความอบอุ่นให้แก่พื้นโลก

พื้นดิน....ส่งกลิ่นหอมแบบแข็งแกร่งเมื่อสายฝนตกกระทบ และสะท้อนกลับกลายเป็นโคลนตม

หนาวเหน็บ....หนาวเหน็บแต่อบอุ่น หดหู่แต่สดใส เต็มไปด้วยเรื่องราวที่ยากต่อการอธิบาย

ผู้คน...สับสนรวนเร...รีบเร่ง หงุดหงิด และมากไปด้วยอารมณ์และสีหน้า

หมาน้อย....นอนหลับอยู่ใต้หลังคา ไม่สนใจแม้เสียงเจ้าของเรียก บ้างเห่าบ้างหอน ตามสภาพ

ชิงช้าในสวน.....ว่างเปล่า เปียกชื้น แทบไม่มีใครอยากเข้าไปนั่ง ผิดกับยามแสงแดดอุ่นๆ ที่เด็ก ๆ แย่งกันวิ่งไปนั่งจนแทบพังลงมา

ก้อนหิน.....สดใส เริงร่า หัวเราะ ไปกับบรรยากาศที่สดชื่นสดใส แต่ก็ไม่แคล้วที่จะเสียใจ เมื่อสายฝนจะต้องมากัดเซาะตัวตนของมันออกไป ทีละเล็ก - ทีละน้อย

ใบไม้แห้ง....ชุ่มฉ่ำขึ้นกว่าตอนร่วงหล่นลงจากต้น จะไม่ได้ยินเสียง "กรอบแกรบ" อีกต่อไป ทำให้ตัวมันแตกสลายช้าลงจากการโดนเหยียบย่ำ เพราะได้รับไออุ่นจากเบื้องบนแม้จะเป็นความหนาวเหน็บของสายฝน ก็ตาม...

ทุ่งหญ้า.....ยิ้มร่า ร้องเพลงกัน หัวเราะกัน พูดคุยกันเรื่องต่างๆนาๆ มองดูน่ารัก สดชื่น มีหยดฝนค่างเติ่งอยู่ข้างบน มองดูสดใสน่ารัก คล้ายกับกำลังเปิดฟลอเต้นรำ

สายลม....สายลมอ่อนๆ พัดไปมาเป็นระยะๆ เอากลิ่นฝน กลิ่นดิน กลิ่นหญ้า ลอยคละคลุ้งไปในอากาศ ....

ก้อนเมฆ.....เบียดเสียด อึดอัด...บึ้งตึง และทุกข์ระทม แต่มากไปด้วยการปลดปล่อย

อากาศ.....สิ่งที่หนาแน่นและผ่อนคลาย....เป็นสื่อกลางของสรรพสิ่งบนโลก เต็มไปด้วยความสามารถ มองไม่เห็นได้ด้วยตาเปล่าแต่สามารถสัมผัสและรู้สึก มันคือสิ่งที่สำคัญที่สุดที่ทุกสิ่งขาดไม่ได้

เสียงเพลง....เสียงเพลงจากนกน้อย สายลม พื้นดิน ต้นไม้ ก้อนหิน ใบไม้แห้ง ทุ่งหญ้า ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ อากาศ...ร่วมกันบรรเลงเพลงที่ยิ่งใหญ่ในเวทีแห่งจักรวาล จนกลายเป็นบรรยากาศต่าง ๆ บนพื้นโลก...




** สายฝนในยามเช้า ไม่นานก็คงมีแสงแดดอุ่น ๆ แทรกตัวเข้ามา....

ทำให้บรรยากาศบนโลกอุ่นขึ้น จนทำให้น้ำภายในร่างกายจะต้องแทรกซึมออกมาตามรูขุมขนและหยดไหลไปตามร่างกาย ....พร้อมด้วยแสงเจิดจ้า ที่เรามองดูแล้วจะต้องหยีตา

สภาพต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นบนพื้นโลก หรือแม้แต่เกิดขึ้นในจักรวาล ... มันจะเกิดขึ้นและจบลงและจะกลับมาใหม่เหมือนเป็นลูกโซ่

ค้นหาให้เจอ ถึงสิ่งที่สวยงามที่สุดตามสภาพที่เกิด....หากลิ่นหอม ๆ รอยยิ้มสวย ๆ เสียงเพลงเพราะ ๆ จากสิ่งที่ธรรมชาติสร้างขึ้น....ท่าทางจะสุขใจ : )

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น